คำตอบโดยย่อ
"Don't Worship Work" คือเซสชันที่ 3 ของ Foundation Course ของ Faith Driven Entrepreneur ประเด็นหลักคือ งานเป็นผู้รับใช้ที่ดี แต่เป็นพระเจ้าที่โหดร้าย เมื่อธุรกิจกลายเป็นที่มาของตัวตนของคุณ ความล้มเหลวของธุรกิจก็กลายเป็นความล้มเหลวของคุณ และความต้องการของมันก็ไม่มีวันสิ้นสุด ในเซสชันที่สิงคโปร์ ผู้ก่อตั้งเชื่อมโยงภาวะหมดไฟและภาวะซึมเศร้าเข้ากับความคาดหวังแบบยูนิคอร์นและค่านิยมครอบครัวเรื่องความสำเร็จโดยตรง ยาแก้ที่พวกเขาลงมือปฏิบัติคือวันสะบาโต ซึ่งเข้าใจว่า "ไม่ใช่การพักจากงาน แต่คือการเริ่มทำงานจากการพักนั้น"
ทำไมผู้ก่อตั้งจึงหมดไฟ?
แรงกดดันเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างธุรกิจ แต่มีสามแรงที่ทำให้มันหนักขึ้นสำหรับผู้ก่อตั้งชาวเอเชียหลายคน:
- คณิตศาสตร์ของการลงทุนร่วมเสี่ยง "มีแต่ 'เป็นยูนิคอร์นสิ เป็นยูนิคอร์นสิ' นักลงทุน VC มาหาคุณ: คุณต้องโต 100 เท่า หรืออย่างน้อย 10 เท่า… เร่ง เร่ง มันนำไปสู่ภาวะหมดไฟนั้น" อดีตผู้ก่อตั้งคนหนึ่งซึ่งเล่าถึงภาวะซึมเศร้าด้วยกล่าว (ชม)
- ค่านิยมครอบครัว "ครอบครัวจีนแบบดั้งเดิมมักคิดว่าเงินน่าจะเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ความสำเร็จต้องสำเร็จ ไม่มีทางเลือกอื่น"
- ตัวตนหลอมรวมกับงาน "ความสุขของผมเคยเป็น: เมื่อไหร่ผมจะทำเงิน $10 ล้านแรกได้… และได้ขึ้นทำเนียบ Forbes"
เมนเทอร์ที่มีประสบการณ์ 17 ปีเสริมประเด็นที่ชวนให้ตระหนัก: "ถ้าคุณเป็นคนปกติสมบูรณ์แบบจริง ๆ คุณคงไม่มาเป็นผู้ประกอบการ… เราเป็นคนที่เปราะบางกว่า"
"Don't Worship Work" สอนอะไร?
การสอนในเซสชันนี้พาไปผ่านหนังสือปัญญาจารย์ ซาโลมอนมีทุกสิ่ง (ความมั่งคั่ง โครงการ ความสุขสำราญ ปัญญา) และพบว่าทั้งหมด "อนิจจัง" เมื่อไล่ตามเพื่อตัวมันเอง ภาพยนตร์หลักนำเสนอ Point B บริษัทที่ปรึกษาในสหรัฐฯ ที่พนักงานเป็นเจ้าของ และ Henry Kaestner เล่าถึงค่านิยมที่เขาวางไว้ใน Bandwidth ประเด็นไม่ใช่ว่างานไม่ดี งานถูกสร้างมาเพื่อรับใช้สิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวคุณ และไม่อาจแบกน้ำหนักของการเป็นพระเจ้าของคุณได้
ทางเลือกคืออะไร? ตัวตนที่อยู่รอดได้แม้ล้มเหลว
สิ่งที่แย่ที่สุดที่จะเกิดขึ้นได้คือผมตาย… พระเจ้ายังไม่ได้ทรงละพระที่นั่งของพระองค์ พระเจ้ายังไม่ได้ทรงสูญเสียฤทธานุภาพ พระเจ้าไม่ได้ทรงเป็นพระเจ้าน้อยลงเลย เพียงเพราะธุรกิจของผมล่มสลาย
นี่คือสิ่งที่ Phil Chen แห่ง New Taipei Kings หมายถึงเมื่อพูดว่า "ความสนใจของคุณคือการนมัสการของคุณ" (อ่านเรื่องราวของเขา) อะไรก็ตามที่คุณเลิกคิดถึงไม่ได้ คือสิ่งที่คุณกำลังรับใช้อยู่จริง ๆ
ผู้ประกอบการคริสเตียนถือวันสะบาโตอย่างไร?
ผู้ก่อตั้งหลายคนในสิงคโปร์เล่าถึงการปฏิบัติที่เป็นรูปธรรม:
- ทำงานจากการพักผ่อน "แนวคิดนี้ไม่ใช่การพักจากงาน แต่คือการเริ่มทำงานจากการพักนั้น… การพักที่เรากันเวลาไว้นั้นคือการเตรียมตัวเราเองจริง ๆ" (ชม)
- วันสะบาโต 24 ชั่วโมง ต่อเนื่อง 12 หรือ 13 ปี "จริง ๆ แล้วมันคือการปฏิบัติที่ช่วยให้ผมเร่งไปข้างหน้าได้… ผมรู้ว่าสุดท้ายแล้ว ผมมีบางสิ่งให้พึ่งพิง" (ชม)
- เดินอธิษฐานทุกสัปดาห์ เดินในสวนสาธารณะทุกเช้าวันศุกร์เพื่อชะลอตัวลง พร้อมเตือนใจว่า "เราใช้จ่ายมากมายกับบ้านของเรา แต่เราคือพระวิหารของพระวิญญาณบริสุทธิ์"
- ดูแลร่างกายเหมือนเป็นของประทาน "สุขภาพจิตและสุขภาพกายของฉันคือสิ่งสำคัญอันดับหนึ่ง… ฉันจะสังเกตได้ชัดเจนมากถ้างานหนักเกินไปหรือเป็นงานที่ไม่ใช่"
ราคาของการถือวันสะบาโต
มันไม่ได้ง่ายเสมอไป พนักงานคนหนึ่งเล่าว่าเพื่อนร่วมงานบ่นเรื่อง "ขาดแรงงานไปหนึ่งคน" ในวันหยุดพักทางศาสนา และมีกรณีหนึ่งที่ลุกลาม "ไปถึงผู้บริหารระดับสูงสุด" ห้องนี้ไม่ได้แสร้งว่าวันสะบาโตไม่มีต้นทุน แต่มองว่ามันคือความสัตย์ซื่อรูปแบบหนึ่งที่บางครั้งก็ต้องแลกด้วยบางสิ่ง
แผนวันสะบาโตง่าย ๆ สำหรับผู้ก่อตั้ง
- เลือกช่วงเวลา 24 ชั่วโมง แล้วใส่ไว้ในปฏิทินเหมือนการประชุมคณะกรรมการ
- บอกทีมของคุณ และตั้งข้อความตอบกลับอัตโนมัติ กำหนดผู้รับมอบหมายสำหรับเหตุฉุกเฉินจริง ๆ
- ถอดแดชบอร์ดออก: ออกจากระบบบัญชี analytics ธนาคาร และโฆษณา
- เพิ่มสิ่งที่ให้ชีวิต เช่น การนมัสการ มื้ออาหารยาว ๆ การเดินเล่น หรือการเล่นกับลูก
- เริ่มสัปดาห์จากการพักผ่อน: เช้าวันจันทร์ อธิษฐานก่อนเปิดแล็ปท็อป
- ทบทวนหลังผ่านไปหนึ่งเดือน ผู้ก่อตั้งส่วนใหญ่พบว่าการตัดสินใจของพวกเขาดีขึ้น ไม่ได้แย่ลง
คำถามที่พบบ่อย
"Don't Worship Work" หมายความว่าอะไร?
คือเซสชันที่สามของ Foundation Course ของ Faith Driven Entrepreneur สอนว่างานเป็นสิ่งดี แต่จะกลายเป็นสิ่งทำลายเมื่อมันกลายเป็นที่มาของตัวตนและคุณค่าของคุณ ซึ่งเท่ากับการนมัสการมัน
ผู้ก่อตั้งคริสเตียนจะหลีกเลี่ยงภาวะหมดไฟได้อย่างไร?
ผู้ก่อตั้งที่ขับเคลื่อนด้วยความเชื่อในสิงคโปร์ชี้ไปที่การปฏิบัติสามอย่าง: ให้ตัวตนหยั่งรากในพระเจ้าแทนผลลัพธ์ทางธุรกิจ ถือวันสะบาโตอย่างสม่ำเสมอ และเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนเพื่อนที่เข้าใจแรงกดดัน
ผู้ก่อตั้งสตาร์ทอัปหยุดเต็มวันทุกสัปดาห์ได้จริงหรือ?
ผู้ก่อตั้งในเซสชันของเราที่ถือวันสะบาโตทุกสัปดาห์มานานกว่าสิบปีบอกว่ามันช่วยให้พวกเขาทำได้มากขึ้น ไม่ใช่น้อยลง เพราะพวกเขาทำงานจากการพักผ่อน แทนที่จะทำงานเพื่อไปให้ถึงการพักผ่อน